Rozwój duszy, to inaczej „przytomnienie”, który być może ma coś  wspólnego z ilością wcieleń,  ale wydaje mi się, żebardziej z ich jakością, ze szczerością względem samych siebie,z nieunikaniem wyciągania wniosków oraz ogólnie z  uczeniem się. Wyzwolenie duchowe nie jest niczym innym  jak nagłym  ocknięciem się ze snów, złudzeń, oprzytomnieniem,  obudzeniem się do Rzeczywistości. Dopiero w momencie wyzwolenia  przestajemy taplać się w bagnie złudzeń, wypływamy napowierzchnię i od tej pory na zawsze potrafimy odróżniać  rzeczywistość od złudzeń i filmów ego. Dla nieprzytomnych  jest to nie do pojęcia – wyzwolonych uważają albo za istoty zinnej planety, albo za groźnych szaleńców; groźnych,  ponieważ ich ego niesamowicie się boi wypłynąć na powierzchnię  złudzeń – wtedy bowiem ego w naturalny sposób ginie.